Do meczu inauguracyjnego Euro 2012 pozostało niecałe pięć lat, a miejsce gdzie ma się on odbyć wciąż nie istnieje. Co więcej, nie ma nawet ostatecznej koncepcji Narodowego Centrum Sportu, a czas płynie...

Oryginalnie nowy stadion miał stanąć na miejscu zdewastowanego Stadionu X-lecia, a trybuny miały pomieścić nawet 70 tysięcy kibiców. Szybko się jednak okazało, że taka koncepcja jest właściwie nierealna i nieopłacalna. Ostatecznie w fazie projektowej założono, że nowa arena będzie mieścić 55 tysięcy ludzi.

Wtedy też pojawiły się pierwsze problemy z miejscem dla Stadionu Narodowego. Prace miały wystartować już pod koniec sierpnia 2007 roku jednak kupcy z Jarmarku Europa skutecznie opóźniali ich rozpoczęcie do połowy października.

Receptę na przyspieszenie budowy znalazła minister sportu Elzbieta Jakubiak, która przedstawiła projekt Narodowego Centrun Sportu. Nowoczesny obiekt miał stanąć na plantach poniżej starego stadionu i - jak długo się wydawało - projekt ten miał być ostatecznym - do czasu.

Po wyborach samorządowych w stołecznym ratuszu narodził się kolejny pomysł na przeniesienie Stadionu Narodowego poza centrum Warszawy. Wszystko po tym jak w ręce urzędników trafiła wycena gruntów na których miał stanąć. Praskie Planty, według ekspertów warte są nawet 4 miliardy zł.

Bardzo kosztowna byłby również budowa w centrum miasta, projekt przedstawiony jeszcze przez minister Jakubiak kosztował miliard złotych. Po podsumowaniu kosztów okazało się, ze stadion narodowy byłby jednym z najdroższych na świecie, a sumą kosztów dogoniłby powstający właśnie blisko dwukrotnie większy stadion Olimpijski w Pekinie.

Dlatego zaproponowano sprzedaż gruntów i zainwestowanie w stadion poza centrum miasta – tak jak zrobiono w Republice Południowej Afryki przy budowie stadionów na Mistrzostwa Świata w 2010 roku.

Problemem jest jednak czas. Przetarg na projekt , przetarg na budowę, wykupienie i przygotowanie gruntów pod budowę to minimum półtorej roku przygotowań. Sama realizacja projektu stadionu trwa średnio cztery lata, tymczasem Stadion Narodowy musi powstać do roku 2011.

Potyczki w Warszawie są szansą dla wielkich przegranych projektu Euro: Chorzowa i Krakowa. Obydwa miasta nie znalazły się na liście rezerwowej lokalizacji i tylko czekają na potknięcie w stolicy.

Szczególnie pewny swego wydaje się Chorzów, gdzie na Stadionie Śląskim od kilkunastu odbywają się największe imprezy z reprezentacją w roli głównej. W dodatku lokalne władze przyjęły już projekt modernizacji i zapowiadają, że prace ruszą lada dzień.

Kraków proponuje natomiast stadion przy ulicy Reymonta. Obiekt, na którym gra Wisła Kraków mimo, że nie znalazł się w finalnym projekcie Euro, cały czas jest modernizowany, jest już zadaszony i moze przyjąć ponad 20 tysięcy kibiców. Sprawne prace dają szanse, że w tym przypadku Polska ma szansę zdążyć przed kontrolą UEFA w 2009 roku.

Radek Malinowski