„Brzechwa dla dorosłych”

W moje ręce, dzięki mojej żonie Annie, wpadła książka „Brzechwa dla dorosłych”. W przeciwieństwie do „Brzechwa dzieciom” ta książka, jak sam tytuł wskazuje, przeznaczona jest dla nieco starszego czytelnika. Zawiera ona liryki, skecze, monologi, satyrę i wreszcie teksty publicystyczne autora, który przede wszystkim kojarzy się z bajeczkami dla dzieci. Warto sięgnąć po „dorosłe” teksty Brzechwy, wiele z nich wciąż jest aktualnych. Oto przykład pierwszy z brzegu, Jan Brzechwa wyjaśnia:

Jak zostać ministrem?

Ministrem można zostać bardzo łatwo. Trzeb sobie kupić przede wszystkim fotel oraz tekę i czekać na nominację. Gdyby nominacja nie przyszła, napisać skargę do sądu. Gdyby odpowiedź z sądu nie nadeszła, apelować. Gdy i to nie pomoże – sprzedać fotel i zabrać się do uczciwej pracy.

W dzisiejszej Polsce ministrem, ba nawet wicepremierem też może zostać każdy. Oczywiście każdy kto zna osobiście co najmniej jednego z Braci Bliźniaków. By zostać ministrem trzeba mieć dużo chęci i absolutne przekonanie, że wysokie państwowe stanowisko po prostu się należy. Kwalifikacje? Kto by się tym przejmował.
A gdy już delikwent trafi na eksponowane stanowisko bardzo często zapada na ciężka chorobę – tzw. zespół „acqua gassata”. Co znaczy „woda sodowa”.
Tak też jeden ze swoich wierszy zatytułował Jan Brzechwa - oto fragmenty:

Są ludzie i „ludzie”. Różnica niemała.
Gdy mówi się: człowiek, to w tym jest pochwała.
Co zdobi człowieka? Nie suknia, lecz praca,
I głowa. Lecz w głowie się często przewraca.
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.

(…)
Jest pewna komisja. W komisji jest członek.
Nie głowa jej, gdzie tam, najwyżej ogonek,
A jednak – jak gromi i jakie ma zrywy,
Potępia, piętnuje, bo on jest gorliwy.
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.

(…)
Kto nie ma talentu, ten łaknie godności,
Tak właśnie zdobywa się rozgłos najprościej.
Więc pcha się, gdzie może, i pnie się, i pnie się,
Więc tu – „Panie Pośle”, tam – „Panie Prezesie”
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.

Kto słabą ma głowę, niech kopie łopatą,
Niech magiel otworzy lub sklep, dajmy na to,
Lub budkę po prostu, gdzie w letnie pogody
Są zimne napoje, owoce i lody,
I woda sodowa, i woda sodowa…
Co głowa, to rozum, co rozum, to głowa.

Te fragmenty dedykuję naszym wszystkim politykom ku przestrodze i pod rozwagę. „Brzechwa dla dorosłych”. Wydawnictwo Prószyński i S-ka

PS

Tzw. „sodówa” jest uleczalna. Wszelkie objawy tej jakże ciężkiej (głównie dla otoczenia) choroby mijają, gdy chory zostaje zdymisjonowany lub sam odchodzi ze stanowiska.