BLOGI

Chodnik przed krzyżem zamienił się w miejsce, gdzie bywać po prostu wypada i w rankingu miejscówek lanserskich zdetronizował plac między Alejami Ujazdowskimi i Nowym Światem, choć tam krzyże są trzy, a tu tylko jeden. Knajpka z przekąskami i zakąskami przeżywa swoje najlepsze dni, uliczki dojazdowe to taksówkowe eldorado, cała okolica tętni życiem do późnej nocy. Na trotuarze trwa forum wymiany obywatelskich myśli, a kto tego jeszcze nie widział na własne oczy, ten kiep. Idę o zakład, że większość młodych turystów przybywających do stolicy umieściła nocną wizytę na Krakowskim w żelaznym repertuarze warszawskich atrakcji. Może więc lepiej nieszczęsny krzyż zostawić przynajmniej do jesieni – nic tak nie animuje lokalnego życia kulturalno-rozrywkowego. A ile przy tym świeżości i absurdu, którego nawet Monty Python nie wymyślił! „Nie mogę spać, bo tszymam krzyż”, „Zburzyć Pałac – zasłania krzyż” – to ledwie skromna próbka obywatelskiej twórczości. Pomarańczowa Alternatywa już dawno skutecznie udowodniła, że w walce ulicznej absurd może być znacznie skuteczniejszy od kamieni.

Przypomniała mi się w tym miejscu cenna inicjatywa Rady Warszawy. Dwa lata temu radni postanowili wyznaczyć Hyde Park przed Pałacem Kultury. Ustawili mównicę, umieścili stosowny regulamin – i tylko chętnych do manifestacji zabrakło. Hyde Park skasowano. Albo więc pomysł był niezły, tylko lokalizacja nietrafiona, albo po prostu podobne koncepcje najlepiej powstają oddolnie. Tam, gdzie każdego mówcę można wziąć w krzyżowy ogień pytań.