BLOGI

Złapałem się na tym, że zaczyna mi brakować czasu na wszystko. Pięć dni w tygodniu całodzienna praca w Faktach, do tego po godzinach przygotowywanie materiałów dla niedzielnej Publicznej.TV w TVN24. Kto ogląda – wie, że pochłania ona mnóstwo pracy. Do tego cotygodniowe czwartkowe wieczorne występy w TVN Warszawa, do tego uzupełnianie hobbystycznej strony o Ursynowie (ursynow.org.pl), do tego jeszcze zacząłem ambitny projekt pisania książki o historii mojej dzielnicy. A gdzie czas na bloga? Nie ma. A gdzie czas na załatwienie codziennych spraw? Gdzieś się uda zmieścić. A gdzie czas dla rodziny? Pomiędzy. Pomiędzy? Panie Mazur – tak nie można! Prawda. Tak nie można. Dlatego naciskam na hamulec. Podobno sekretem sukcesu najlepszych menedżerów jest taki podział pracy, aby samemu znać swoje możliwości, stosować outsourcing i zachować higienę psychiczną. Dlatego więc naciskam na hamulec i redukuję bieg na mniejszy. Wrzucenie luzu przy dużej prędkości jest niewskazane, o czym wie każdy kierowca. Lepiej zmniejszyć przełożenie. Znowu przez jakiś czas nie będzie wpisów, bo zamierzam wykorzystać tydzień zaległego urlopu i zrobić sobie z żoną krótkie wakacje. Wyjechać i – jak dawno temu rapował Tede na pierwszej płycie – odcinam się od was, ziomale.

Chętnie natomiast usłyszałbym od Państwa, czy zdarzyło się komuś, że zaczął go (ją) niebezpiecznie wyprzedzać czas; że liczba zadań do wykonania stale przerastała możliwości. Jaka jest tu recepta? Hamulec? Tylko nie awaryjny, bo na ręcznym można wykręcić niekontrolowanego bączka.