BLOGI

Kilka kanałów chybił, aż w końcu trafił na TVP2 i finał „Hitów na Czasie”. Od razu zrobiło się fajnie. Pan prowadzący rzucił dowcip:

- Dlaczego Lech Wałęsa spotkał się z Jezusem?!

- Bo nie mógł z Madonną, cha cha – dowcipnie odpowiedział współprowadzący.

Publiczność chyba niezbyt doceniła żart, bo nawet weseli prowadzący jakoś tak stracili rezon, na szczęście była jeszcze jedna pani, która uratowała show krzycząc: „Kto się bawi najlepieeeej?! Byyyydgoszcz!!!”. Bo koncert był w Bydgoszczy.

- Dżizas – chciałoby się trendy zakrzyknąć. Toż to publiczna telewizja, słynna Dwójka, kiedyś flagowa stacja kulturalna? Acha – zapomniałem o ważnym szczególe. Po wesołych dowcipasach poleciała muzyka. I tego już nie zdzierżyłem. Zainteresowanych prezentowanymi gatunkami muzycznymi odsyłam do tekstu rapera Tedego Pt. „Hity na czasie”.

Po koncercie poleciałem dalej na chybił-trafił. Ponieważ pilot już niczego ciekawego nie trafił, wyłączyłem telewizor. Niecierpliwie czekam na powtórkę „Hitów na Czasie” na specjalne życzenie publiczności – oczywiście tej płacącej abonament na misję.

PS. Mam też prośbę do kolegów z Wiadomości. Czy mogliby zmienić nagranie puszczane na monitorze w lewym dolnym rogu ekranu, gdy prezenter stoi pośrodku kadru? Bo już znudziło mi się patrzenie od pół roku na zapętlony minutowy filmik, na którym na zmianę pojawia się kadr ze studia i relacja reportera prześwitującego przez (chyba) Pałac Prezydencki. Już jak nałogowy hazardzista sam ze sobą robię zakłady – zmienili czy nie? Raz nawet wydawało mi się, że zmienili – tym razem były ze dwie minuty zapętlone, ale widzę, że znowu wrócił prześwit przez Pałac. Tak jakoś już mam, że zwracam uwagę na szczegóły. W ostatnim filmie Machulskiego („Koń Trojański”) strasznie mi nie pasowały latarnie i śmietniki z końca lat ’90 w Warszawie udającej rok 1987. Z góry przepraszam za to czepialstwo. Usprawiedliwia mnie tylko tkwiący w szczegółach diabeł.