Paweł Zagumny, Mariusz Wlazły, Michał Winiarski i Daniel Pliński woleli odpocząć, a trener Anastasi musiał improwizować.

Z prowizorki zrodziła się drużyna. Trzecia w Europie. W kadrze było 14 siatkarzy. W mistrzostwach zagrało 12. Nie wystąpili środkowy Karol Kłos i libero Paweł Zatorski.

ONI ZDOBYLI BRĄZOWY MEDAL:
rozgrywający:

  Łukasz Żygadło (fot. PAP/EPA)

• Łukasz Żygadło (Itas Diatec Trentino), rocznik 1979, wzrost 200 cm, waga 91 kg. Zastąpił odpoczywającego po trudach sezonu Pawła Zagumnego. Wielu w niego nie wierzyło, ale podołał presji. Grał kombinacyjnie, a na zagrywce wręcz bezbłędnie.
• Fabian Drzyzga (AZS Częstochowa), 1990, wzrost 196 cm, waga 83 kg. Grał niewiele, bo tylko w grupowym meczu ze Słowacją. Czas syna byłego reprezentanta i olimpijczyka (Wojciech też był rozgrywającym) jeszcze nadejdzie.

atakujący:

  Jakub Jarosz (fot. PAP/EPA)

• Piotr Gruszka (Marcegaglia CMC Ravenna), 1977, wzrost 206 cm, waga 100 kg. Kapitan. Nie doszedł do siebie po operacji barku. Najbardziej doświadczony i dobry duch drużyny. Dbał o morale młodszych kolegów.
• Jakub Jarosz (Andreoli Latina), 1987 roku, wzrost 196 cm, waga 88 kg. Rozkręcał się z meczu na mecz. Klasę pokazał na koniec - z Włochami, a zwłaszcza z Rosją. W trzecim secie ze "Sborną" był bezbłędny w ataku, a rywali ostrzeliwał potężnym serwisem.

środkowi:

• Marcin Możdżonek (PGE Skra Bełchatów), 1985, wzrost 211 cm, waga 104 kg. Najwyższy w drużynie. Niewidoczny w meczu o brąz, świetny w półfinale, w którym miał 80 proc. skuteczności w ataku.
• Piotr Nowakowski (Asseco Resovia Rzeszów), 1987, wzrost 206 cm, waga 90 kg. Jak Ignaczak wystąpił we wszystkich meczach. W bloku nieoceniony. Z Czechami w ten sposób zainkasował pięć punktów.
• Grzegorz Kosok (Asseco Resovia Rzeszów), 1986, wzrost 206 cm, waga 92 kg. Zmiennik Możdzonka. Gdy wchodził, sprawiał rywalom kłopoty zagrywką. Wiedzą coś o tym Włosi.
• Karol Kłos (PGE Skra Bełchatów), 1989, wzrost 201 cm, waga 83 kg. Nie grał.

przyjmujący:

  Michał Kubiak (fot. PAP/EPA)

• Bartosz Kurek (PGE Skra Bełchatów), 1988, wzrost 205 cm, waga 93 kg. To on zdobył punkt na miarę brązowego medalu. Długo zawodził. Na szczęście przebudził się w meczu z Rosjanami, których straszył serwisem. Tym elementem zapewnił sobie miano najlepiej serwującego siatkarza mistrzostw.
• Michał Ruciak (ZAKSA Kędzierzyn Koźle), 1983 roku, wzrost 191 cm, waga 81 kg. W roli zastępcy Kubiaka wypadł znakomicie Gdy wchodził dawał świeży powiew. Jak z Czechami, gdy zaraz po swoim wejściu zdobył sześć cennych punktów.
• Michał Kubiak (Jastrzębski Węgiel), 1988, wzrost 192 cm, waga 87 kg. Niewielki wzrost nadrabiał sercem i nieprzeciętnymi umiejętnościami. Debiutant, rewelacja i nowy lider drużyny. W trudnych momentach nie bał się brać na siebie odpowiedzialności. Jak z Czechami w barażu o ćwierćfinał. W trzeciej partii przegrywaliśmy już 14:20. Wtedy wszedł Kubiak i zdeprymował rywali asem serwisowym. Stratę udało się odrobić, a na koniec wygrać.
• Mateusz Mika (Asseco Resovia Rzeszów), 1991, wzrost 207 cm, waga 85 kg. Jak Drzyzga zagrał tylko ze Słowacją i jak młody rozgrywający ma jeszcze czas, aby wywalczyć sobie miejsce w kadrze.

libero

  Trener Andrea Anastasi

• Krzysztof Ignaczak (Asseco Resovia Rzeszów), 1978, wzrost 188 cm, waga 86 kg. Najlepszy libero finałów Ligi Światowej na mistrzostwach już tak nie błyszczał. Obniżył loty zwłaszcza w dwóch ostatnich występach. W meczu o brąz Rosjanie wyczuli jego niepewność i wręcz w niego celowali. Pomylił się trzykrotnie, ale "Igła" poniżej pewnego poziomu nigdy nie schodzi. Wystąpił we wszystkich spotkaniach.
• Paweł Zatorski (PGE Skra Bełchatów), 1990, wzrost 184 cm, waga 69 kg. Nie grał.

trener Andrea Anastasi. Naprędce musiał sklecić zespół, pozbawiony jego rutyniarzy. Udało się. Po meczu z Rosją wyskoczył w górę z rękami na znak zwycięstwa. Został pierwszym trenerem, który zdobywał medale ME z trzema różnymi reprezentacjami. Wcześniej dokonał tego z Włochami i Hiszpanami.