Niestety nie tylko w Warszawie prawdziwie perełki knajpiane ulegają naciskom snobistycznych pseudo pubów...
Sama pamiętam lokal Planeta, Hefajstos, czy Angelo w powiatowym, zalatującym rozkoszną prowincją i sypialnianą stagnacją Otwocku... a nawet pierwsze chwile M-kwadrat, zanim zrobiło się lokalem gdzie miejsce na piątek trzeba zarezerwować tydzien wcześniej i bez lansu nie podchodź, a po 24 nie upominaj się o piwo...
Ma Pan rację, że kiedyś znało się barmana, miało się swoje kufle, swoje płyty z muzyką, swoje ulubione miejsca, które respektowali inni bywalcy...stali z resztą. Nawet sama dziewczyna mogła pójść w ciemno i widziała, że zawsze spotka kogoś znajomego i nic jej się nie stanie... Przyjezdni omijali te lokale szerokim łukiem, co z resztą było ich zaletą - miejsc nie przyjezdnych, a jak zaprosiło się do niego znajomego z innego miasta a nie daj Boże ze stolicy, to był w szoku i przez miesiąc się boczył :-) Kochałam ten duszny klimat, ten sos własny ze starych znajomych z róznych kręgów, gdzie "dres" siadał z "brudasem" przy jednym stoliku pomimo tego że pieć minut wcześniej dali sobie w łeb w parku miejskim... Ale gdzie wszyscy czuli się bezpiecznie, swojsko, do rana, bez ograniczeń, bez burd (lub z burdami we własnym sosie)... po pracy, szkole, zajęciach... Gdzie w domu ciuchy trzeba było zamknąć w pralce, albo wywalić na balkon bo klimatyzacja o ile była i tak nie wyciągała gęstego dymu, który niczym całun okrywał wszystkich w pubie, z resztą wtedy nie btyło jeszcze mody na niepalenie, więc dym nikomu tak jak dzisiaj nie przeszkadzał....Gdzie każdy stolik, krzesło, porwana kanapa, stary fotel był nie od kompletu i nie dlatego, że taka moda, tylko dlatego że takie akurat miał właściciel... Tyle. Było minęło i się nie wróci.