Z wieloma uczniami nie radzą sobie rodzice i nie ma co ukrywać też stosują kary cielesne. Bywa, że również dochodzi do tego agresja słowna, wulgaryzmy itp. Nic nie usprawiedliwia nauczyciela posuwającego się do takich metod, ale weźcie pod uwagę, że uczeń, który reaguje tylko na kuksańce i wyzwiska, bo takie zachowania przynosi do szkoły zzwewnątrz, często odczytuje łagodniejsze środki perswazji jako słabość. Myślę, że wielu nauczycieli nie jest przygotowanych na zachowania wspólczesnej młodzieży. Nie uczy się np. w ramach warsztatów jak reagować w sytuacjach trudnych. Dyrektorzy szkół i urzędnicy oświatowi mnożą tylko papiery i zarządzenia zamiast wspierać nauczycieli. Nawet nie ma czasu, by nawiązać z uczniami jakąś rozmowę, bo tu dzienniki, sprawdziany testy kompetencji, sprawozdania, raporty, analizy, a wszystko na wczoraj. Ciągły pośpiech. Ja jako młoda nauczycielka często nie mam do kogo się zwrócić w trudnej sytuacji. Dyrektor najczęściej stwierdzi, że jestem nieudolna. Pedagog prześliźnie się po problemie i odchaczy sprawę w swoich papierach.