Wstał Saint-Simon któregoś ranka,
Łyknął małmazyji z dużego dzbanka,
Zaświtało mu w głowie: Wszystkim po równo
A nie jednemu bogactwo, drugiemu ... nic.

Wstał Hegel któregoś ranka,
Łyknął małmazyji z dużego dzbanka
I wymyślił: Dość sprzeczności i alienacji,
Raczkujący kapitalizm jest do kasacji.

No może nie do końca Hegla to zasługa,
Lista wymyślających rankiem jest długa.
Hegel wykombinował tylko ideologię
A właściwie Marks wziął się za demagogię.

I to nie sam bo Engelsa wezwał na ratunek,
W duecie tyrali na wspólny rachunek.
Wzięli w końcu i Lenina zbajerowali,
Oręż ideologiczny w garść za friko mu dali.

Lenin nie mając nic innego do roboty
Na złość monarchi sprokurował kłopoty.
Namącił ludziom w głowach co nie miara,
W konsekwencji monarchię spotkała "kara".

I tu się zaczyna wszelka pomyślność i chwała,
Filozofia marksistowska nam to w prezencie dała.
Ustrój sprawiedliwości społecznej się to nazywało,
Dlatego Stalina wyczarowano bo Lenina było za mało.

Lenin odszedł, Stalin wypromował się na ojca narodu,
Patrzono w niego jak w obrazek chociaż narobił ... czegoś.
W międzyczasie w Niemczech pod socjal sztandarami
Wylazł z cienia Adolf z wąsikiem razem z kolegami.

Ale to był epizod w historii rozwoju nauki Lenina,
Z haseł i ideologii Marksa wyszła w Niemczech kpina.
Pobili się animatorzy ładu politycznego na świecie
Długo ludzkość zbierała po tym fakcie śmiecie.

Bokiem, bokiem Mao, Castro i jeszcze kilku oświeconych
Zostało na zbawców narodów wyświęconych.
Podobnie Ulbricht, Svoboda czy inny Todorow z "wyboru"
Dodawali socjalizmowi należnego splendoru.

Podzielono świat na dwie strefy ideologiczne -
Jedna wielbiła komunizm, druga racje ekonomiczne.
Potrwał jeszcze trochę socjalizm z ludzkim obliczem,
Suma sumarum w konsekwencji okazał się kiczem.

Bo jak można wszystkich uszczęśliwić wbrew woli,
Temu żaden system polityczny nie wydoli.
Owszem, byli nieliczni szczęśliwcy w demoludach,
Ci pewnie do tej pory pamiętają o socjalizmu cudach!

...
Nie ma tego złego co by na dobre się nie obróciło
Socjalizm uwierał wielu, bez niego wszystkim żyć jest miło!