Raporty » Polak szefem PE

Kandydatura Jerzego Buzka na szefa PE była mocnym punktem kampanii wyborczej PO. Donald Tusk wielokrotnie przekonywał, że im lepszy wynik Platformy, tym większe szanse Buzka. Nie wiadomo, czy okazało się to argumentem decydującym, ale z wynikiem 25 mandatów PO wzmocniła swoją pozycję w zwycięskiej frakcji chadeckiej, a stanowisko przewodniczącego europarlamentu było coraz bardziej w zasięgu ręki Buzka.

555 głosów

Jego najpoważniejszym rywalem był Włoch Mario Mauro, którego kandydaturę ostro wspierał Berlusconi. Ostatecznie jednak Mauro się wycofał, a chadecy dogadali się z socjalistami: za dwa i pół roku, gdy wygaśnie kadencja Buzka, frakcja chadecka poprze socjalistę Martina Schulza. Ostatecznie Buzka poparło 555 spośród 713 głosujących eurodeputowanych i pięć największych frakcji: EPL, socjalistów, liberałów, Zielonych oraz konserwatystów.

Choć ma mniejsze kompetencje od innych czołowych przedstawicieli UE (jak np. przewodniczący Komisji Europejskiej, czy planowany przewodniczący Rady Europejskiej), szef PE cieszy się dużym prestiżem i pozycją. Kieruje całością prac Parlamentu Europejskiego i jego organów. Reprezentuje swą instytucję w sprawach prawnych i stosunkach zewnętrznych i składa podpis pod budżetem PE.

Kim jest Jerzy Buzek?

Buzek urodził się w 1940 roku w Śmiłowicach na Śląsku Cieszyńskim. Z wykształcenia inżynier mechanik-energetyk. Od początku lat 80. zajmował się zawodowo ochroną środowiska, jednocześnie działając Solidarności. Po 1989 r. powrócił do pracy naukowej.

Dla wielu było zaskoczeniem, gdy nieznany szerzej koordynator zespołu ekspertów gospodarczych AWS został w 1997 roku premierem. Od razu pojawiły się komentarze, że z „tylnego siedzenia” steruje nim szef AWS Marian Krzaklewski. Tym niemniej Buzek zdołał przeprowadzić cztery wielkie reformy: emerytalną, zdrowia, administracji i oświaty oraz – jako jedyny na razie w IV RP premier – utrzymać się przez pełną kadencję.

Rekordowy europoseł

Po przegranych wyborach parlamentarnych w 2001 r. ponownie wrócił do nauki. Nie na długo. W 2004 roku wystartował z listy PO do europarlamentu i z rekordowym wynikiem 173 tysięcy głosów zdobył mandat ze Śląska. W tegorocznych wyborach jeszcze poprawił rezultat (prawie 400 tysięcy głosów). Do PO wstąpił w połowie czerwca 2009 roku, już po wyborach do PE.